Het eeuwige kat en muisspelletje tussen de censor en de burger heeft een nieuw speelveld gevonden: Iran. In dit land, waar de ruime meerderheid van de bevolking onder de 25 jaar oud is en bovendien relatief gezien erg goed is opgeleid, hou je de burger niet meer zo eenvoudig onder de duim als de bebaarde ayatollah's en mufti's zich zouden wensen.
China en Google staan als stieren tegenover elkaar, en het is nog lang niet gezegd dat deze machtige natie, die de hele wereld economisch gezien haar wil kan opleggen, het gaat winnen van een internetbedrijf dat wordt geleid door twee slimme 36-jarige Amerikanen. Over 'power shift' gesproken...
Ook in Iran hebben de protestanten een nieuwe slag gewonnen. De jongeren omzeilen massaal de internetcensuur die is ingesteld en die de toegang tot allerlei sopciale websites als Facebook en Twitter blokkeert.
Een programmaatje dat, hoe toepasselijk, Freegate heet, stelt de internetter in staat om via een buitenlandse serverwebsite toegang te krijgen tot Facebook, Twitter, of het tradiostation Radio Zamaneh, dat wordt gesponsord door het Nederlandse XS4ALL en ook wordt geblokkeerd. Freegate werkt dus via een soort tussenstation, dat heel onschuldig lijkt maar via een omweg toegang geeft tot de sociale sites waar de Iraniers elkaar op de hoogte houden van politiek ontwikkleingen, demonstraties en waar ze hun filmpjes en foto's van demonstraties opzetten.
Die tussenstations worden natuurlijk ook bekend bij de overheid, zodat ze op de zwarte lijst terecht komen. Maar Freegate houdt precies bij welke sites zijn geblokkeerd en welke (nog) niet, en dus loopt Iran steeds achter de feiten aan.
Door al die omwegen wordt het net er niet sneller op, maar die prijs betalen de Iraniers graag. "De wereld moet weten wat er hier aan de hand is.", zegt een van hen.