onzeWereld, juni '09 - redactie

Vooral in Rusland, vanouds een land waar weinig vertrouwen was in de koopkracht en waardevastheid van de eigen munt, is de ruilhandel tot kunst verheven. Via een geavanceerd computersysteem brengt het bedrijf Rusbarter de vraag en het aanbod samen van honderden bedrijven in het hele land. Die kunnen dan zonder tussenkomst van roebel of dollar onderling zaken doen. Maar ook landen zelf zijn in de ruilhandel gestapt, omdat er vaak geen financiering meer te krijgen is voor riskantere transacties. Zo verscheept Thailand rijst naar Iran, in ruil voor olie. En Maleisië levert palmolie aan Noord-Korea, Cuba en Rusland, in ruil voor meststoffen en landbouwmachines, schreef de Financial Times onlangs.
In Singapore speelt het bedrijf Barter Vista in op de trend. Kleine bedrijven kunnen er handelswaar aanbieden. Vooral bedrijven die rustige en drukke periodes kennen, lenen in de rustige periodes graag hun personeel en spullen uit. Startende bedrijven lenen vooral dure diensten als marketing en reclame, in ruil voor wat dan ook. Momenteel doen maar liefst 250.000 bedrijven mee met een gezamenlijke omzet van, in dollars, twaalf miljard dollar.
Ook in de Verenigde Staten is ruilhandel ‘hot’. Al sinds de jaren zeventig zijn hier honderden bedrijfjes actief als tussenpersoon annex handelsplatform voor barteraars. De belangrijkste onder hen (Itex, Joebarter.com) meldden recent een groeiend aantal leden en stijgende omzetten op hun ‘beurzen’. Volgens een koepelorganisatie ruilden Amerikaanse bedrijven in 2008 voor zestien miljard dollar aan spullen met elkaar. Daarvan kwam elf miljard op het conto van het midden- en kleinbedrijf, een stijging van ongeveer 10 procent ten opzichte van 2007.

Bron: Trouw, Intermediair